Kroatische onderwijzeres helpt onze Roma-kinderen
Stichting Bosna met twee autoos
naar Kroatië
Van de ijskoude regen in Brummen
naar de zomer met 32 graden in Kroatië.
Er hadden zich meerdere mensen aangemeld,
maar een aantal moest om privé-redenen afhaken.
Donja Dubrava
Omdat 1 mei in Kroatië de nationale
feestdag is konden we niet bij de douane terecht en hadden we een dag vrij.
Bij het hotel was een volksfeest met veel folklore. 's Avonds gingen we
wandelen en kwamen we langs een groep weekendhuisjes. We werden uitgenodigd
om iets te drinken en mochten toen niet meer weg. De meeste mensen hadden
in Oostenrijk gewerkt en spraken vloeiend Duits. Er werd vis uit de rivier
vlakbij gegrild en ook veel vlees.
Er werd gezongen en gedanst en erg
veel wijn gedronken. We hadden alle vier het gevoel, dat we bij oude vrienden
op bezoek waren. Via de lokale omroep lieten ze omroepen, dat ze Hollandse
vrienden op bezoek hadden. Mijn medereizigers raakten later niet uitgepraat
over de Kroatische gastvrijheid.
De volgende morgen met Helena, onze
partner in Kotoriba, naar de 18 gezinnen in de uiterwaarden van de rivier
de Drava. De Hollanders konden hun ogen niet geloven, toen ze de ellende
zagen. We hadden behoorlijk wat voedsel meegenomen, vis, rijst, bonen en
voor de kinderen veel snoep, dat we van Super
Heine hadden gekregen. Wat een vreugde. De kinderen liepen te zingen
van plezier.
Kotoriba
De douane was in twee minuten klaar,
toen de schoolmeubelen, computers, kleding en voedsel naar Caritas gebracht.
Samen met de dames van Caritas hebben we toen 53 zakjes met snoep e.d.
voor onze kinderen gemaakt. Voor schooltijd zijn we naar ze toe gegaan.
Ze wilden allemaal op de foto. Ook wilden ze natuurlijk weten wanneer ik
weer kwam.
De school in Donja Dubrava
Dit jaar gaan er 7 Roma-kinderen
naar school. Dit is een wonder, want de ouders zijn nooit naar school geweest
en zijn dus analfabeten. Sinds vorig jaar gaat ook Verica naar school.
In de korte tijd, dat ze er is, heeft ze, dankzij de extra hulp van de
onderwijzeres wat leren lezen en schrijven.
Boro was degene van onze kinderen,
die het beste kan lezen. Hij moest dan ook een kort toespraakje voorlezen.
Het zweet droop hem van het voorhoofd.
Achter hem stonden vier Kroatische
dreumesen mee te lezen. Als hij bleef steken fluisterden ze hen het juiste
woord toe. Schattig. Ik kreeg helemaal een dikke keel. Omdat ik 2 dagen
later jarig was had de onderwijzeres een heel programma voorbereid. Er
werd gezongen, gedichten opgezegd enz.. Tot slot kreeg ik van alle kinderen
een prachtige tekening en mocht Verica mij een bos bloemen geven. Geweldig!
Ik was helemaal geëmotioneerd en wat ben ik trots op onze kinderen.
Daar doen we het nu allemaal voor. We hadden voor alle kinderen pennen
en snoep meegenomen. De volgende dag terug naar huis.
Het was een kleine groep, maar met
geweldige mensen. Ik had een reuze week achter de rug.
Plannen en wensen
Net drie dagen in Brummen kunnen
we al weer een vrachtwagen voor Bosnië verwachten. Door een geweldige
gift van de Kinderkledingbeurs in Eerbeek was dit mogelijk gemaakt. Ik
ga deze keer niet mee. De spullen, vooral meubels, bedden, matrassen en
kleding gaan weer naar dorpen bij Srebrenica.
Hopelijk kunnen we, met uw financiële
steun, in juni weer een vrachtwagen laten rijden. Dan ga ik uiteraard wel
mee. Er is vooral veel behoefte aan naaimachines, stoffen, wol gereedschap,
(kinder)schoenen, speelgoedautootjes en pennen.
Bij Klein Engelenburg kunt u woensdagavond
en donderdagmorgen kleine spullen afleveren. Meubels alleen in overlkeg
met miij. Losse onderdelen graag bundelen.
We kunnen nog steeds mensen gebruiken,
die willen helpen de vrachtwagen in te laden. Iedereen, namens de medewerkers
van St.Bosna, hartelijk dank voor zijn bijdrage.
terug
Kees Homans | 0575 562361 | Bank nr. 31 61 86 783
website: www.stichtingbosna.nl
| e-mail: info@stichtingbosna.nl